Leerlingen in gesprek met auteurs tijdens de inspirerende tweede Inktaap slotdag

Afgelopen woensdag 18 maart 2026 was het tijd voor de tweede slotdag van dit jaar. In de bibliotheek aan de Neude in Utrecht sloten meer dan 200 leerlingen hun Inktaap avontuur af.

Het programma werd geopend door een prachtig, speciaal voor de slotdag herschreven, gedicht van Lena Plantinga. Deze voordracht ging over thema’s als rebellie, je verhouden tot een scheve wereld, en opgroeien.
Op de vraag hoe het voelt om genomineerd te zijn voor De Inktaap, steekt Joost Oomen van wal: “Dit publiek zit nog op de middelbare school, en zijn nog zonder literaire of politieke belangen. Deze mensen vind ik leuk, zij zijn eerlijk en kunnen nog puur oordelen, dus daarom vind ik het een heel bijzondere prijs om voor genomineerd te zijn. Ik hoop vandaag op impertinente vragen waarvan ik ga blozen.”

Na de gezamenlijke opening verspreidden leerlingen zich door de bibliotheek voor de inhoudelijke talkshows met de auteurs. In drie verschillende rondes krijgen de leerlingen de kans om de auteurs al hun leesvragen te stellen.

Aan Esther Gerritsen wordt gevraagd waarom ze ooit is begonnen met schrijven. “Ik schreef altijd al veel; het fijne aan schrijven vind ik dat je even niet met jezelf bezig bent, het is een soort vlucht. Ik heb zelfs op de lagere school een keer op schriften en pennen getrakteerd, maar dat was geen succes. Ik vergeet de teleurgestelde blikken van m’n klasgenoten nooit meer, maar ik schaamde me niet.”
Vanwege het open einde in Gebied 19, vragen veel leerlingen naar een vervolg, Esther is stellig in haar antwoord: “In ieder geval wordt het vervolg geen boek, want ik wil voor films schrijven. Misschien dus wel een film, maar dat bedenk ik nu ter plekke.”

Bij Falun Ellie Koos gaat het onder meer over hoe hen de stijl van het boek heeft bepaald en of het verhaal soms niet te zwaar was tijdens het schrijven: “De stijl is eigenlijk gelijk met het verhaal ontstaan, want afwisseling in een verhaal is belangrijk. Kunst mag heftig en zwaar zijn, het mag je pijn doen, maar ik zou nooit alle jeugdscenes achter elkaar zetten, dan wordt het te heftig.”
Over de onduidelijkheid welk personage de laatste zin van het boek uitspreekt zegt Falun: “Ik had een antwoord, maar ik laat hier graag ambiguïteit over bestaan.”

In de talkshows met Joost Oomen zijn leerlingen benieuwd naar hoe autobiografisch het verhaal is. “Het verhaal is niet letter voor letter autobiografisch, maar er zitten zeker autobiografische elementen in. Zo had ik op de middelbare school ook een klasgenootje die van Terschelling kwam, zij woonde al op kamers, hier gingen we vaak feestvieren.”

Na de talkshows komen alle leerlingen weer samen om de dag af te sluiten. De auteurs wordt nog een laatste keer het vuur aan de schenen geworpen. Er worden door de moderatoren tips voor de leerlingen gevraagd om, ook na De Inktaap, te blijven lezen.

In de plenaire afsluiting adviseren de drie auteurs over hoe te blijven lezen na deelname aan De Inktaap. Esther geeft eerlijk toe niet veel op te hebben met leesbevordering; dat je leest is belangrijker dan wat je leest. Voor Falun is lezen een vorm van zelfbehoud: “Ik vind dat iedereen boeken tot z’n beschikking moet hebben. Ik las een tijdje niet, en werd daar erg ongelukkig van.” En ook Joost vindt dat de leerlingen aan het lezen moeten blijven: “Je moet blijven lezen, anders verlies je het van de schrijvers. Het is goed voor je zelfvertrouwen om af en toe een ingewikkeld boek uit te lezen.”
Na deze motiverende woorden, is het tijd om de prijzen voor de beste juryrapporten uit te reiken. Ook in deze regio zijn mooie en unieke juryrapporten gemaakt.

De derde prijs ging naar het creatieve verhaal van Anne, Ids, Oweis en Iulian van het Utrechts Stedelijk Gymnasium waarin De Inktaap als personage de hoofdrol speelt. De tweede prijs ging naar de middeleeuwse perkamentrol, vervaardigd door de jonge schildknapen der literatuur van het Groene Hart Lyceum: Bram, Bram en Roosmarijn. De eerste prijs werd overhandigd aan het indrukwekkende en uiteenlopende tijdschrift Boekie, in elkaar gezet door Cleo, Elie, Cato, Fiene en Jip van het Marecollege.

Lees hier het uitgebreidere oordeel van de jury en bekijk de winnende juryrapporten.

Na een muzikale afsluiting van Eva van Manen komt er alweer een eind aan deze dag vol nieuwe inzichten. Leerling uit 5V: “Ik vond het boek van Esther Gerritsen eerst echt niet leuk, maar nu ik erover in gesprek gegaan ben met haar, vind ik het eigenlijk helemaal geen stom boek meer.”